środa, 24 maja 2017

Odpuszczenie

Odpuszczenie wymaga często więcej odwagi i siły niż kontynuowanie walki. Nie jest tożsame z ucieczką, poddaniem się czy rezygnacją. Nie oznacza, że przestało nam zależeć. To po prostu przerwanie walki, która niszczy. Nas i innych...

Tomasz Tokarz


Jak bardzo...

Jak bardzo jesteśmy odpowiedzialni za innych?
Za ich uczucia, myśli, 
Działania i niedziałania
Myślą, mową, uczynkiem, zaniedbaniem.
Dlaczego w ogóle mamy być odpowiedzialni?
Dlaczego mielibyśmy nie być?
Może wszyscy jesteśmy winni.
Może wszyscy jesteśmy niewinni.
Dlaczego staramy się usprawiedliwiać?
Dlaczego mielibyśmy tego nie robić?

Tomasz Tokarz

Dekalog motywacji

Jak zwiększyć motywację uczniów? Dziesieć rad/nierad :)
Uczeń jest bardziej zmotywowany gdy: 
1.uwzględnia się jego potrzeby i zainteresowania 
2. ma możliwość realizowania własnych pomysłów 
3. cel zadania jest dla niego jasny i zrozumiały (wie po co coś robi)
4. bierze udział w planowaniu i podejmowaniu decyzji (czuje, że coś od niego zależy)
5. robi to, co lubi, co sprawia mu satysfakcję
6. ma poczucie bezpieczeństwa (wie, że otrzyma wsparcie i nie będzie karany za błędy)
7. jest zauważany i doceniany
8. ma poczucie przydatności tego, czego się uczy (daje mu to poczucie sensu)
9. uczeniu się towarzyszą pozytywne emocje
10. nie zauważa tego, że się uczy (uczenie staje się przygodą)

Tomasz Tokarz

Karać

Słowo "karać" pochodzi od prasłowiańskiego "karat'", co znaczyło "upoKARzać, poniżać, lżyć". Kara to przede wszystkim forma upokorzenia drugiej osoby, a przez to - skłonienia jej do posłuszeństwa. To manifestacja władzy, jaką nad nią mamy.

Tomasz Tokarz

Niefektywność

Przeglądam zadania maturalne z języka polskiego. Są nawet ciekawie skonstruowane, widać, że ktoś się starał je układając. Tylko nie opuszcza mnie myśl - czemu to właściwie służy? Co sprawdza matura w takim kształcie? Jak musi wyglądać proces przygotowania do niej? Czy nie mamy do czynienia ze zwykłą stratą energii?
Nie ma niczego bardziej niefektywnego, jak bardzo efektywne robienie rzeczy, które w ogóle nie powinny być robione...

Tomasz Tokarz

Litość

"Litość". Ciekawa jest historia tego słowa. Pochodzi od prasłowiańskiego przymiotnika "ľutъ" czyli... srogi, surowy, okrutny, dziki, wściekły (stąd m.in. nazwa drugiego miesiąca w roku, luty czyli srogi, zimny). Występował w wyrażeniach "luto mi jest" - jest mi okrutnie, wściekle czyli coś mi sprawia ból cierpienie. Od przymiotnika "ľutъ" wziął się rzeczownik "ľutostь" (por. ros. ljutosť) - surowość, srogość, wściekłość. 

Czuć litość pierwotnie znaczyło zarówno: "czuć złość, wściekłość", jak i "czuć boleść, cierpienie". Dopiero później litość nabrała znaczenia związanego z żalem ("lito mi go" - "żal mi go", "litować się nad kimś" - "żałować go"), niemniej coś z pierwotnego charakteru w niej zostało. "Litować się" znaczy postrzegać czyjąś sytuację jako rozpaczliwą, żałosną, pełną bólu i cierpienia. 

Tomasz Tokarz

Martwić...

Uzupełniając - czy wiecie, że słowo martwić znaczyło kiedyś po prostu "czynić martwym, pozbawiać życia, uśmiercać". Taka jest jego etymologia (praind. "mar" - umierać). Martwiąc się o innych pozbawiamy ich energii, wysysamy z nich moc, odmawiamy im ożywczej siły. Powodujemy, że popadają w marazm (gr. MARasmos - więdniecie, usychanie).
Porównajmy:
martwić: stpol. (XV-XVI w.) ‘czynić martwym, uśmiercać’; (por. czes. mrtvit ‘czynić martwym’, ros. mertviť ‘pozbawiać życia, gubić’, słoweń. mrtviti ‘czynić martwym, osłabiać) < psłow. *mŕtviti ‘czynić martwym, powodować zdrętwienie’– czasownik odprzymiotnikowy od psłow. *mŕtvъ

Tomasz Tokarz